شفاعت ملائكه در روز قيامت و رستاخيز از جمله شفاعت كنندگان در روز بازپسين ، فرشتگان خدا هستند : وَ كَمْ مِنْ مَلَكٍ فِي السَّماواتِ لا تُغْنِي شَفاعَتُهُمْ شَيْئاً إِلَّا مِنْ بَعْدِ أَنْ يَأْذَنَ اللَّهُ لِمَنْ يَشاءُ وَ يَرْضى . « 1 » « و چه بسيار از فرشتگان در آسمانها هستند كه شفاعت آنها هيچ سودى ندارد مگر بعد از آنكه خداوند بهر يك از آنها اذن دهد و راضى باشد » . و نيز فرمايد : يَوْمَئِذٍ لا تَنْفَعُ الشَّفاعَةُ إِلَّا مَنْ أَذِنَ لَهُ الرَّحْمنُ وَ رَضِيَ لَهُ قَوْلًا * يَعْلَمُ ما بَيْنَ أَيْدِيهِمْ وَ ما خَلْفَهُمْ وَ لا يُحِيطُونَ بِهِ عِلْماً . « 2 » « در آن روز شفاعت كردن كسى ثمرى نمىبخشد ، مگر بعد از اينكه خداوند نسبت به كسى اذن دهد و گفتار او را بپسندد . خداوند ميداند آنچه در برابر آنهاست و آنچه در پشت سر آنهاست ؛ و آنان علمشان به خدا نميرسد و بر علم خدا محيط نمىشوند . » اين دو آيه دلالت بر شفاعت ملائكه دارد ، و البتّه آيه دوّم اعمّ است از ملائكه و انبياء و اولياء ؛ كما آنكه دو آيه اى را كه قبلًا براى شفاعت انبياء و امامان در مطلع گفتار آورديم نيز أعمّ از شفاعت انبياء و امامان و ملائكه بود ؛ و آن دو آيه اين بود :

--> ( 1 ) آيه 26 ، از سورهء 53 : النّجم ( 2 ) آيه 109 و 110 ، از سورهء 20 : طه